بعد از تولد بچه چنانچه پدر و مادر طفل او را رها کنند بچه البته می میرد. بنابراین جنبه ی "والد" در شخصیت فرد نیز عامل حیاتی است، و در تمام طول عمر شخص، نیروی نجات دهنده ی او از خطراتی است که بالقوه می تواند منجر به مرگ او شوند.

یکی دیگر از مشخصات ضبط شده های "والد" خاصیت آن در نشان دادن تناقض است، پدر و مادر اغلب اینطور می گویند ولی خودشان طور دیگری عمل می کنند. کودک حق ندارد درباره ی این تناقضات از پدر و مادر بازخواست یا حتی سوالی بکند، بنابراین مغشوش می شود و از آنجا که این رشته اطلاعات "والد" موجب اغتشاش فکری و ترس او مس شود، او گاهی غریزتن برای دفاع از خود، دستگاه ضبط را خاموش می کند و به حرف آنها گوش نمیدهد و نگاهشان نمی کند. هنگامی که در "والد" محتویات ناجور و ناموزون ضبط می شود، جنبه ی "والد" به کنار زده می شود یا در نهایت در یکجا مسدود می شود. مادر ممکن است بد و پدر ممکن است خوب باشد، یا برعکس. در چنین صورتی پدیده ی "والد" روی هم رفته ناجور و ضعیف و شکسته است. آن مقدار از اطلاعات ناجور و ناموزون"والد" در سالهای بعد عملی مثبت و نیرومند در شخصیت و زندگی فرد نخواهد بود. طریقه ی دیگری که می توان این حالت "والد" ناجور را با آن مقایسه کرد قاعده ی جبری "مثبت در منفی" است. مثبت در منفی همیشه منفی است. اینکه مقدار مثبت چقدر بزرگ و مقدار منفی چقدر کوچک است مهم نیست. نتیجه ی جبری آن همیشه منفی است؛ یعنی یک "والد" ضعیف و شکسته، که نتیجه ی آن در تمام زندگی عدم اطمینان و ناسازگاری و نومیدی است.

بیشتر اطلاعات "والد" در زندگی روزمره به صورت "چطور باید" ظاهر می شود. چطور باید ناخن گرفت..چطور باید تشکر کرد...عامل "چطور باید" شامل حجم بسیار عمده ای از اطلاعات "والد" است که اغلب از راه شنیدن و نگاه کردن پدر و مادر کسب می شود. این اطلاعات عمدتن مفیدند، زیرا این امکان و استعداد را به فرد می دهند که بتواند روی پای خودش بایستد. بعدها (که جنبه ی "بالغ" در شخصیت او مهارت کافی کسب کرد تا بتواند اطلاعات "والد" را تجزیه و تحلیل کند) شخص ممکن است بعضی از این راههای اولیه و "چطور باید" ها را تا حدی تغییر بدهد و آنها را مناسب و مطابق با تغییرات واقعیتهای زندگی تازه دستکاری کند. اشخاصی که یادگیری های اولیه شان با فشارهای زیادی توأم بوده است، ممکن است بعدها، برای همیشه و با لجاجت، به همان روشهای اولیه درآویزند و تا سالها پس از اینکه آن روشهای قدیمی و منسوخ شدند آنها را رها نکنند؛ به یک عادت اجباری بچسبند که "یا این راه یا هیچ". این سوال که آیا اطلاعات ضبط شده در "والد"مفید است یا بر شخصیت فرد سنگینی می کند، بستگی به این دارد که آثار آن چگونه در زندگی کنونی مشاهده می شنوند؛ به عبارت دیگر بستگی به آن دارد که جنبه ی "بالغ" شخصیت آن آثار را بپذیرد، تصحیح کند یا رد کند.

برنامه هایی که کودک از تلویزیون تماشا می کند نیز، درست مانند رفتار پدر و مادر، برنامه های آموزنده و القا کننده ی"مفهوم یاد داده شده ی زندگی" می شوند. اگر برنامه خشونت آمیزی را تماشا می کند و پدر و مادر نیز خود مشغول تماشای آن هستند و به جای خاموش کردن تلویزیون یا تغییر کانال خود نیز از آن لذت می برند، بچه البته نتیجه ی مضاعف خواهد گرفت؛ -هم از تلویزیون و هم از پدر و مادر- و بالمآل برای خشونت و خونریزی اجازه و تشویق مضاعف خواهد یافت.

.............................................

به پایان آمد  این "والد" ، "کودک" و "بالغ" همچنان باقی است!!!!